یکشنبه ۱۸ اردیبهشت ۰۱ | ۱۱:۵۴ ۱۳ بازديد
در آخرها ده سال ۶۰ میلادی هربرت ولکر (Herbert Voelcker) که یک مدرس مهندسی پرینتر سه بعدی دندانسازی در کالج روشستر (Rochester) که بعدا به کرنل (Cornell) تغییرو تحول اسم یافت، بود؛ بهاین تفکر به زمین خورد که به چه شکل میشود شغل های غامض را بوسیله دستگاه های خود کار که از کامپیوتر دستور میگیرند جاری ساختن بخشید. در آن مجال این سیرتکامل از دستگاه ها جدیدا در کارخانجات ظواهر گردیده بودند.
به صورت خاص ولکر در پی این بود که بتواند خروجی یک اپلیکیشن پباده سازی کامپیوتری را به دستگاه بفرستد و آن را بسازد. وی با یاری های مالی بنیاد ملی علم ها ایالات متحده NSF شغل بر روی این پروژه را استارت کرد. وی آغاز سرگرم مسایل ریاضی مرتبط با سبک سازی یک جسم سه آتی شد. فیض این شغل های وی ابزار ریاضی میباشد که امروزه در کل قابل انعطاف افزارهای پباده سازی مهندسی به عمل برده می گردند و از یک اسباب و اثاث بازی تا یک آسمانخراش را با آنان پباده سازی می نمایند.
در ده سال هفتاد ولکر بیشتر به پروسه ایجاد خویش قطعه روی آورد و از ریاضی ها مسافت گرفت. اندیشه ها وی برای پیاده سازی یک قطعه بیشتر مشابه شغل مجسمه سازان بود که از یک جسم بزرگتر با براده برداری و تراش دادن به قطعه مهم می رسند و آن را از دل جسم خارج می کشند. این محور به عبارتی کاری میباشد که امروزه در دستگاه های توسعه یافته CNC اعمال میگردد.
- ۰ ۰
- ۰ نظر